Süt hakkında bilinmesi gereken sorunlar ve çıkış yolları
İçerik:İNEK SÜTÜ KONUSUNDA BİLDİKLERİNİZİ UNUTUN Süt ve süt ürünlerinin beslenme açısından günümüzdeki konumu nedir, inek sütü tüketici açısından ne gibi sorunlar içermektedir, modern besicilik ve süt üretiminin yarattığı sorunlar nelerdir?

07.12.2016 Anamur

İNEK SÜTÜ KONUSUNDA BİLDİKLERİNİZİ UNUTUN

Süt ve süt ürünlerinin beslenme açısından günümüzdeki konumu nedir, inek sütü tüketici açısından ne gibi sorunlar içermektedir, modern besicilik ve süt üretiminin yarattığı sorunlar nelerdir? Bu soruların cevabı, “Kitlesel Tarım Üretimi” ve buna bağlı olarak “kitlesel  hayvancılık” modelinin irdelenmesinde bulunmaktadır.

KIRSAL NÜFUS NEDEN YEDEK İŞÇİ TABURLARINA EKLENİYOR

Kısaca tekrar hatırlayalım: Geleneksel olarak yapılan tarım, ailenin ihtiyaçlarını karşılamak için yapılır. Ürün fazlası ise yakın pazarlarda satılır. Bu tür tarımda, amacı gereği ürün çeşitliliği oldukça geniştir fakat ürün miktarları ise göreceli olarak düşüktür. Bununla beraber tarımsal üretim sayıca çok fazla kişi (çiftçi- köylü) tarafından yapıldığı için, sonuçta ülkeye yetecek miktarda tarımsal üretim ortaya çıkar. Kırsaldaki çiftçiler de doğayla iç içe, insan için üreten, onurlu dik insanlar olarak yaşamlarını sürdürürler. Küresel Finans Oligarşisi’nin (KFO),  sahip olduğu bütün ekonomik ve politik gücü sistematik olarak kullanarak oluşturduğu “Endüstriyel Tarım Üretimi modelinde ise durum tamamıyla tersidir. Endüstriyel Tarım, sermaye yoğunluklu büyük tarım şirketleri tarafından, çok geniş topraklarda, çok az insan ile yapılır. Çok dar bir ürün çeşitliliği ( Soya, Mısır, Buğday…) üzerine oluşturulmuş olan bu sistemde, elde edilen ürün dev boyutlarda olmakla beraber, günümüzde alışılagelen ürün çeşitliliği söz konusu bile değildir. Kırsalda yaşayan geniş insan kitleleri de topraklarından şehirlerin varoşlarına binbir sinsi yöntemle sürülüp, endüstrinin yedek işçi taburlarına eklenmektedirler.

MERALAR NEDEN ÖNEMLİ

Sözünü ettiğim gibi KFO, üretimini organize ettiği yüzlerce milyon ton tahılın tüketilmesini de organize etmek zorunda. Eğer küresel dev tarım kuruluşları bu tahılların üzerinde oturup kalırlarsa, kurulmuş olan sistem çatırdamaya başlar. Yüzlerce milyon ton tahılın tüketilebilmesi için, bir yandan küresel olarak endüstriyel gıda üretimi bu tahıllar üzerinden yapılandırılmakta, öte yandan insanların beslenme gelenekleri de bu gıda sistemine talep oluşturacak tarzda yeniden eğitilip, şekillendirlmekte. İnsanlara bu kadar tahılı tükettirmenin yollarından bir diğeri de direk olarak tükettiremedikleri tahılları, yem olarak büyük ve küçükbaş hayvanlara, kanatlı hayvanlara hattâ kültür balıklarına yedirmektir. Böylelikle insanlar kitlesel besi hayvanlarının etleri, sütleri, yumurtalarını tükettiklerinde, endüstriyel tarım ürünlerini tüketmeye devam etmiş olmaktadırlar. Ortalama bir hesapla günümüzde, 1 kg sığır eti 6,5 kg tahıl demektir. Meralarda otlayan, sağlıklı ve ucuza beslenen hayvanların küresel sisteme” getirisi yoktur, bu yüzden değeri de yoktur.

Endüstriyel Tarım Üretimi olgusu ile süt ve süt ürünlerinin günümüzdeki sistemsel bağlantısını ve bizlere dayatılan sistemden oluşan sorunlarını yukarıdaki kısa açıklamanın perspektifinde irdelemek ve anlamaya çalışmak gerekmektedir. İçinde bulunduğumuz durum; “bir takım kötü insanların, kâr hırsı ile insanların sağlığını tehlikeye attıkları” ya da “geri kalmış ülkelerin halklarını koruyamadıkları” gibi ve benzeri basmakalıp savlar ile açıklanamayacak kadar karmaşık olup, bütün bu sistem küresel olarak geniş tabanlı, dikine örgütlü ve disiplinli bir şekilde yönetilmekte.

YAKIN  GEÇMİŞİMİZDE SÜT

Süt üretiminin geçmişini kim hatırlar ki? Çok değil 1960’larda ‘cins’ bir ineğin süt verimi, yaklaşık olarak günlük 10 kg civarındaydı. Daha gerilere gidersek bu miktar 1940’larda günlük olarak 6 kg , hattâ daha da düşük. Kısacası 50-60 yıl öncesinde süt tüketimi hiçbir şekilde günümüzdeki boyutlarda değil. O yıllarda inek sahibi olmanın esas amacı sütten yağ kazanmak (sade yağı). Sütü uzun süreli saklayabilmenin yolu olarak da yoğurt ve peynir gibi süt ürünleri söz konusu olmuş.

OKUL SÜTÜ NEDEN ZORLA DAYATILDI

Günümüzde insanlar, küresel olarak süt ve süt ürünlerini tüketmeye alabildiğince özendirilmekte, teşvik edilmekte ve hatta okul sütü konusunu hatırlarsak adeta zorlanmaktadırlar. Kimse kolay kolay, “ne oluyor, iteklemesenize arkadaşlar” diyemiyor. Süt konusu, tartışılmaz olarak; çağdaşlık, kalkınmışlık, sağlık sembolü halinde insanlara kabul ettirilmiş durumda. Bir zamanlar  ülkelerin kalkınmışlık indeksi, kişi başına elektrik tüketimi gibi, alabildiğince mesnetsiz ve safça kabul görmüş enerji tüketim ölçütleriyle ifade edilirdi. Günümüzde ise kişi başına süt tüketimi üzerine bazı idealleştirilmiş rakamlar da aynı sahte temellendirmelerle ortalığa sürülmekte ve maalesef kabul görmektedir.

SORUN NEREDE?

Süt konusunda önemli bir uzman olan ABD’li araştırmacı yazar Robert Cohen,*(1) süt sorununun başlangıcını şöyle anlatıyor: Süt, memeli hayvanların, dolayısı ile insanların, dişisel bir meme salgısıdır. Bu salgı sadece ve sadece yeni doğan yavruyu kısa bir süre için, komple olarak besleme amacına yöneliktir. Sütün bileşimi de memelinin cinsine göre farklılıklar göstermekle birlikte,  yavrunun büyümesi için yüksek seviyede büyüme hormonu içerir. Anne’yi emme sürecinin sona ermesiyle, hiçbir memeli bir daha süt içmez ve kendisini cinsinin diğer yetişkinleri gibi besler.” İnsanlarda ise durum böyle mi? İnsanlar süt içmeye devam etmekte ve bu davranış alabildiğine teşvik de ediliyor!..

TÜRKİYE’DEKİ SÜT TOLERANSI NE KADAR

Süt en doğal ve işlem görmemiş şekliyle dahi bir sağlık riski içerir. Bu durum sütün içeriğinde olan ‘Laktoz’ (süt şekeri) isimli maddeden kaynaklanır. Laktoz’un hazmedilebilmesi için gerekli olan enzimlerin insan vücudunda üretimi, yaklaşık olarak küçük çocuğun memeden kesilme dönemi ile birlikte sona erdiğinden, daha ileri yaşlardaki insanların bir kısmı sütü hazmedemeyerek hasta olmaktalar. Bu hastalığa laktoz tahammülsüzlüğü (laktoz intoleransı) denilmekte. Bu durum, dünyada değişik ırklar arasında farklı oranlarda görülmektedir. Bazı kuzey-batı ülkelerinde süt toleransı yüksek olabilmekle beraber, Türkiye’de insanların süt toleransı yüzde 40 civarında. Bu gerçeğe rağmen, eğer Türkiye’de okul sütü diye çocuklara “pastörize ve homojenize” süt dağıtılıyor ve çocukların ishal ve kusma haliyle tabur tabur hastanelere taşınmasına sebep olunuyorsa, tek neden sütlerin bozuk olmasında değil aynı zamanda cocuklarda var olan laktoz intoleransıdır. Buna rağmen, ısrarla okullarda kutulanmış endüstriyel üretim, inek sütü dağıtmanın amacı da “aman çocuklar iyi beslensin” endişesi olamaz. Bu durumda bu aksiyonların arkasında hangi nedenler bulunmaktadır diye sormak gerekmez mi?

DÜNYA ADETA SÜT DENİZİNDE YÜZÜYOR

Dünya da taze süt üretimi FAO’nun 2011 yılı verilerine göre, 614 milyon ton civarında. Adeta bir süt denizinde yüzüyoruz. Bir de geleneksel olarak laktoz intoleransının yüksek olduğu

Için, büyük çoğunluğuyla süt içemeyen doğu Asya topluluklarını tüketici olarak saymazsak, kişi başına düşen taze süt miktarı yıllık olarak yaklaşık 250 kiloyu bulur. Doğal olarak bu miktara yoğurt ve peynir tüketimi de dâhildir. Bu sayıların perspektifinde soralım:


BU KADAR SÜT NASIL ÜRETİLİYOR?

Kitlesel süt besiciliğinde süt üretiminin nasıl gerçekleştirildiği sorusunu, İtalyan gazeteci ve araştırmacı Stefano Liberti’nin*(2)  kitabından Suudi Arabistan’daki en büyük besi ve süt ürünleri çiftliği Almarai ile ilgili bölümden bir alıntı ile cevaplamaya çalışalım:

(…) “Almarai’de ki tesis bir şehir büyüklüğünde. İçinde ineklerin tutulduğu ahır binaları sıralar halinde ufka kadar uzanmakta... Burada inekler endüstriyel bir üretim sistemine uyarlanmışlardır. İçinde klima sistemleri bulunan ahırlarda inekler 8 er saatlik aralıklarla sağılmakta. Sağılma süreci esnasında modern cihazlar sütün kalitesini ölçmekteler ve bu verilere göre bilgisayarlar yemin besi değerini ayarlamakta (...), Almarai’de devamlı olarak 20.000 ton yem depolanmaktadır… Burada ve etrafta Almarai için üreten diğer çiftliklerle beraber 80 bin inek yaşıyor ve günde 3 milyon litre süt veriyorlar. Tesiste içmek için süt ve ayrıca peynir ile yoğurt da üretilmekte. ”

 

GÜNDE 10 BİN TON OT VE SAMAN TÜKETİLEN AHIR KENT

Göz önüne getirilmesi çok zor bir fotoğraf. 80 bin ineğin yaşadığı bir ahırlar sitesi ve bu siteden dışarı doğru süt, yoğurt vs. taşıyan bir kamyon seli. Aynı anda ters yönden sel halinde gelen boş süt kamyonları ve yem taşıyan kamyonlar. Bu hayvanların günlük olarak tükettikleri yem (ot ve samanı ile birlikte) ağırlık olarak 10 bin tonu bulmakta. İçinde bulunduğu iklim şartlarından dolayı kendi tarımsal üretimi önemsiz derecede az olan Suudi Arabistan’da yem olarak kullanılabilecek tahıl ve bitkisel kitle (kuru ot ve saman) yeterli miktarda olmadığından bütün bunlar ithal edilmekte. Kimden mi? Tabii ki Amerika kıtasında konuşlu büyük tarım konzernlerinden.

Teorik olarak her gün Amerika kıtasından yem yüklü büyük bir geminin Suudi Arabistan’a doğru yola çıktığını ve her gün Cidde’ye tahıl (soya, mısır) taşıyan bir gemi yanaştığını düşünebiliriz. Bu durum, bölge ile ilgili fotoğrafın bir yanı. Fotoğrafın öte yanı ise bir günde bu hayvanların sıvı ve katı dışkılarının oluşturacağı atık dağları. Bu atıkların Suudi Arabistan gibi yağış almayan bir ülkede ne denli bir çevre sorunu yaratabileceğini düşlemeyi okuyucuya bırakıyorum.

Kitlesel süt besiciliği, bu çarpıcı örnekte çerçevesi çizilen manzaraya benzer şekilde Avrupa’da ve giderek artan boyutlarda ‘kitlesel besiciliğin’ dayatıldığı diğer bütün ülkelerde (Türkiye’de daha mütevazı boyutlarda olmakla beraber) öz olarak görünüş böyledir.

KİTLESEL SÜT ÜRETİMİNİN RİSKLERİ NELER?

Daha önceki yazılarımda besi hayvanlarının kapalı alanlarda ve yapay yem (soya, mısır ve hayvansal protein) ile semirtilmeye olumlu cevap verebilmesi için nasıl yapısal değişikliklere (genetik manüplasyon yoluyla) uğratıldığını ve türlü ilaçlarla bu sürecin ayrıca desteklendiğini anlattım. Aynı durum tabiatı ile süt besiciliği için de geçerlidir. Bununla beraber süt besiciliğindeki bir diğer uygulama daha da dehşet verici bir durum oluşturmakta; yapay büyüme hormonu, rBGH.

HAPSİ GÖZE ALAN CESUR BİLİM İNSANLARI GERÇEKLERİ İFŞA EDİYOR

Somatotropin doğal bir hormon. Bu hormon ineğin doğum yapmasının ardından, hayvanın beynindeki hipofiz (Hypophyse) bezi tarafından salgılanmakta ve süt oluşumunu hızlandırmakta. Neticede inek yeni doğan yavrusunu besleyebilmek amacı ile belli bir süre için daha fazla süt vermektedir. Dana sütten kesilince bu hormon tekrar azalmakta ve süt verimi de normale dönmekte. Bu olgunun 1936 da Sovyet bilim adamları tarafından tespit edilmesi, bu hormonu yapay olarak oluşturmak için hummalı bir yarış başlatmıştı. ABD kökenli bir kuruluş olan Monsanto’ya çalışan bilim adamları 1980’lerde bu hormonu yapay olarak oluşturmayı başardılar. Kısa adı, akademik alanda rBGH (recombinant Bovine Growth Hormone) olarak tanınan yapay büyüme hormonu, 1994 yılında bir skandallar zinciri ile ABD’de sahaya sürülür. ABD de konuyu incelemeye yetkili ve sorumlu, sağlık enstitüsü FDA (Food and Drug Administration), hormonun kullanıma serbest bırakılması sürecinde, ayrıntılarını, yer sorunu dolayısı ile uzun uzadıya veremeyeceğim, bir dizi savsaklama, belgeleri saklama, olayın üstüne gitmeye kararlı memurlarını görevden uzaklaştırma gibi girişimlerle, Monsanto lehine aktif rol oynamıştı. Gerçektende hormonun enjeksiyon yoluyla haftada iki kez ineklere verilmesi ile 8 ila 12 litre arasında süt artışına ulaşılabildiği görülmüştür. İneklere yapay büyüme hormonu (rBGH) verilmesinin pek çok olumsuz sonuçları olduğu ise başta ABD’li cesur bilim adamlarınca bütün baskılara ve tehditlere rağmen ısrarla kamuoyu ile paylaşılmıştır. Bu uğurda hapsi göze alan bilim adamları dahi vardır.

İNEKLER HORMONDAN NELER ÇEKİYOR

Önce bu Hormonun inekler üzerindeki olumsuz sonuçlarını çok kısa olarak sıralamak gerekirse:

  • En başta artan meme iltihabından (mastitis) söz etmek gerekir. Mastitis demek ise yoğun antibiyotik tedavisi ve sütün içeriğinde yüksek antibiyotik artıkları demektir
  • İneklerde çiftleşme ve döl alma sorunlarının oluşmasına neden olmaktadır.
  • Hayvanların bacak ve tırnaklarında çeşitli deformasyonlar meydana gelmektedir
  • İneklerde aşırı bedensel tükenmekten dolayı, erken oluşan kesim zorunluluğu neticesi, kısa aralıklarla hayvan dökümünü yenileme sorunu.
  • Enjeksiyon noktalarında geniş ödemler oluşması ve diğerleri…

 

rBGH hormonunun insanlar üzerindeki olumsuz etkileri ise büyük bir dikkat ve özveri ile ele alınarak araştırılması gereken boyutlarda olup, insanların bu araştırmaların sonuçlarından savsaklamadan haberdar edilmeleri son derece önem taşımaktadır.

HORMONLU SÜTLER İNSAN SAĞLIĞINI NASL ETKİLİYOR

İneklerde rBGH hormonunun üretimini tetiklediği bir başka hormon daha var. Aslında doğal bir hormon olan söz konusu hormonun akademik ortamdaki tanımı, IGF-1 ( İnsulin-like Growth Factor-1). Bu hormon, büyümeyi hızlandırmakta. Daha da açık bir ifade ile yavruda hücre çoğalmasını tetiklemekte. Bu sütü içen çocuklar ve yetişkinler de kaçınılmaz olarak ilave olarak IGF-1 hormonu almış oluyorlar.

Ne olur alınırsa? Böylece çocuklar daha boylu poslu olurlar, yetişkinler ise artan hücre çoğalması dolayısı ile gençleşirler fena mı, denilebilir. İşin aslı ise bambaşka. En iyisi, konunun uzmanı Robert Cohen* den alıntı ile çok kısa olarak anlatalım:

  • IGF-1 hormonu hücre bölünmesini arttırıyor evet, fakat her türlü hücre için geçerli bu. Yani insan vücudunda zaten var olan kanser hücreleri de çoğalmaya başlıyor. Daha açık bir ifade ile IGF-1 kanser gelişmesini de tetikleyebilmekte. Özellikle meme kanseri, prostat kanseri, pankreas kanseri, kolon kanseri, lösemi…
  • İnek sütündeki IGF-1 Hormonu, pastörizasyon işlemlerinden etkilenmemektedir.
  • Sütün homojenizasyonu, yani süt yağının çok küçük partiküller halinde küçültülmesi, hormonun insan ince bağırsağı duvarından, taşıyıcı yağ partikülleri ile birlikte sorunsuz olarak geçerek kana karışmasını sağlamakta.
  • IGF-1 hormonu, çocuklarda ‘antikor’ oluşumuna neden olmakta ve bu antikorlar pankreas da insülin üreten ‘beta’ hücrelerini tahrip ederek diabet mellitus’a sebebiyet vermekte…

 

AB ÜLKELERİ POSİLAC’A SÜRELİ YASAK UYGULADI

Ticari adı ABD de Posilac olan, rBGH’nın, Monsanto tarafından AB ülkelerinde de satışa çıkarılabilmesi için müracaatı yapılmış fakat AB’nin reaksiyonu; süreli yasak, beklemek ve konuyu araştırmak olmuştur. Her ne kadar AB’de rBGH kullanımına genel müsaade çıkmamışsa da üye ülkelere, bilimsel deneme amaçlı olarak sınırlı izin verilmiştir. Bu yasak etkili olmuş mudur? Bu sorunun cevabını süt endüstrisi üzerine geniş tecrübeye sahip Alman hukukçu ve yazar Maria Rollinger*(3) dolaylı olarak şöyle cevaplıyor:

“Gerçek odur ki 1990 lı yıllarda (yıllık 6000 ila 8000 lt süt verimli), -turbo inekler- bizde de ortaya çıkmıştır. Aynı yıllarda Büyüme Hormonunun serbest olduğu ABD’de ve yasak olduğu AB de, ortalama süt verimi aynıdır. 90’lı yılların ortalarında ABD ve AB de süt ineklerinin aynı gelişmeyi göstermelerinin nedeni nedir acaba diye insan kendine sormadan edemiyor… Önemle vurgulanması gereken bir ayrıntı da AB’nin sınırlı yasağının, AB harici ülkelere rBGH üretim ve satışını içermediğidir. Eski doğu bloğu ülkelerinde ve özellikle de Rusya Federasyonunda ise, hormonun uygulanması serbesttir. 1999 yılında AB ve Kanada kendi ülkelerinde rBGH uygulamalarını yasakladılar. Bu yasağın kalıcı olmasını umalım!.. ”

ENDÜSTRİYEL SÜT İLE BİR ÇOK HASTALIK ARASINDA BAĞLANTI VAR

Maria Rollinger burada hormonun el altından kontrolsüz bir şekilde yayılmakta olduğunu açıkça ima etmektedir. Büyüme hormonu rBGH (diğer tanımı ile rBST) Avrupa da ve diğer ülkelerde ‘Somatech’ ve Optiflex -640 gibi isimlerle, kimi ilaç şirketlerin tarafından piyasaya sürülmektedir.

İnek sütü suni büyüme hormonu olmaksızın da bir sürü sağlık sorunu yaratabilmektedir. Astım, osteoporose, diabet tip 2, alerji, beyin kanaması, kalp sektesi ve kollestirin gibi birçok hastalığın nedenleri ile endüstriyel olarak işlenmiş (pastörize ve homojenize) inek sütü tüketimi arasında bağlantılar olduğu, akademik alanda pek çok saygın bilim adamlarınca ifade edilmektedir. Bu bilim adamlarının araştırmaları ve savlarının ayrıntılarına başka bir zaman da değinmek üzere, şimdilik kestirmeden soralım:

ASLINDA SÜT İÇMEZSEK NE OLUR?

Robert Cohen, ABD için şöyle söylüyor: Eğer süt ürünleri aniden ortadan kaybolsaydı neler olurdu? Belki ABD, öldürücü hastalıklar listesinde 1 numara olan kalp hastalıklarının sorumlusu olan kollestirin problemi olmayan bir ülke olurdu. Kanser sorunu olmayan bir topluluk olurduk. Büyük bir ihtimalle çok daha az; lösemi, enzefalitis, menenjit, diabet, osteropoz, artritis ve alerji vakalarımız olurdu. ”

Bu kısa ifadeleri burada uzun uzadıya açıklama şansım yok. Belki ileride…

VE… NEDEN SÜT İÇMEYE ZORLANIYORUZ

İnsanlık giderek daha fazla süt içmeye, dolayısı ile Küresel Oligarşinin temel hedeflerinin gerçekleştirilmesine hizmet etmeye zorlanmaktadır. Küresel Finans Oligarşisinin (KFO) “tek merkezli dünya hâkimiyeti’ne” ulaşabilmek yolunda, çok önemli temel hedeflerinden olan, Merkezi Gıda Sisteminin” yapılandırılması ve bu sayede tüm insanlığın beslenmesini merkezi olarak elde tutabilme” çok önemli stratejik bir aşamadır.

SAHİP OLDUĞUMUZ BİLGİLERİ ONURLU BİLİMİNSANLARINA BORÇLUYUZ

Eti için beslenen milyonlarca sığırın yanı sıra, milyonlarca ineğin de kesimini iki veya üç yıl uzatarak sütünün değerlendirilmesi sayesinde, bu ineklere yedirilen yapay yemlerin (soya, mısır, vs) süt ürünlerine dönüştürülmesiyle, gıda maddeleri arz yelpazesinin bir parçasının daha merkezi siteme bağlanması mümkün olabilmiştir. Yukarıda kısaca sözünü ettiğim, insanlara zararlı yapısal özelliklerine rağmen inek sütü, sistemin ürettiği diğer kitlesel gıda maddeleri gibi insanlığa zorla dayatılmakta ve olası önemli tehlikeler ise önemsizleştirilerek geçiştirilmektedir. Bazı onurlu bilim adamlarının ümitsizce verdikleri karşı mücadele ise genellikle etkili olamamaktadır. Bununla beraber günümüzde sahip olduğumuz bilgileri yine de bu onurlu bilim insanlarının şahsi fedakârlıklarına borçluyuz.

NE YAPMALIYIZ?

Gıda konusunda küresel olarak insanlığı tehdit eden olguları konu alan 5 yazılık bir seriyi, değerli dost ve saygın gazeteci Yusuf Yavuz’un katkıları ile siz okuyuculara ilettik. Yazılar çok tehlikeli bir oluşumun görünen boyutlarına ve olgunun ardındaki küresel planlara kısaca değinerek, bu tehlikeyi az çok tarif edebilme amacı ile kaleme alınmıştı. Her yazı ile bu karanlık tablonun bir bölümünü görünür kılmaya çalıştım. Yazıların sonu ise bu olumsuz görüntünün iç karartan havası ile son buldu. Bu gün ele aldığım süt konusu ile bu karanlık seriyi farklı bir biçimde sonlandırıyorum. Farklı olan ise bu kez çözüm önerileri ve çıkış yönleri üzerine bazı önerileri içermesi.

BİREYSEL DİRENİŞ KURTULUŞUN BAŞLANGICIDIR

Değerli okurlar, her ne kadar görünen tablo iç karartıcı ise de durum ümitsiz değildir. Sadece bilincimizde “değişmezler” sınıfındaki bazı bilgi yapı taşlarını yerinden oynatmayı göze almamız gerekecek. Her bireyin, önce kendisi ve çocukları için yeni bir beslenme modelini adım adım oluştururken bilgi birikiminde ve olaylara bakışında bazı değişmeler olması kaçınılmazdır. Önce bireyin kendisini teslimiyet duygusundan kurtarması gerekir.Bireysel direniş, kurtuluşun başlangıcıdır ve bu imkânsız değil.

EZBERLERİ BOZMA ZAMANI GELDİ

Etrafımızdaki her şey giderek artan bir hızla değişmekte. Günümüzde olup biten, hayatımıza bize rağmen yön veren politik ve sosyal gelişmeleri anlamak, yorumlayabilmek için beyinlerimizde oluşturmuş olduğumuz bilgi rezervi sizce yeterli oluyor mu? Gelecekten, çocuklarımız ve gelecek nesiller adına kaygılı mıyız? Çağdaş birer aydın ve sorumluluk duygusunu yitirmemiş insanlar olarak, pek çok konuda olduğu gibi beslenme konusunda da ‘bildiklerimizi’ gözden geçirmek ve değişik açılardan yeniden ve tekrar bakmak zorunluluğundayız. Kısacası ezber bozma” zamanı gelmiştir.

  • Çağdaş ve aydın bir insanın, küresel merkezin sinsi planlarını anlama ve kendi kişisel reaksiyonunu akıllı bir şekilde oluşturma kapasitesi vardır.
  • Çağımızda internet diye bir imkânımız var. İsteyen herkes gerekli bilgilere kısmen deolsa internet üzerinden ulaşabilir. Yabancı dil bilenler için bu imkân daha da fazladır.
  • Kişisel bilgi birikimini zenginleştirmek için,  pek ala arkadaş veya komşu gurupları kurularak, hep beraberce yararlanılabilecek bir bilgi havuzu oluşturulabilir.
  • Bu gruplar bulundukları yörelerin imkanlarına göre, beslenme konusunda sağlıklı ve yöresel gerçekçi çözüm modelleri oluşturabilirler.
  • Hafta sonları AVM turlamaları yerine, pek ala topluca çevre köylere gidilebilir. Halâ

      geleneksel üretimi terk etmeyip direnen bu insanlarımızla tanışıp onların ürünlerini

      birinci elden alma imkanı vardır (sebzeden, süt ve yumurtaya).

  • Çiftçi ile kurulan direk ilişki; bir yanda tüketiciye ürünün kalitesi üzerine söz hakkı

imkânını verir, öte yanda çiftçiyi organik üretime önem vermeye cesaretlendirir.

  • Asla unutulmamalıdır ki köylünün topraklarını terk ederek şehirlere göç ettirilmesi, Küresel Merkezin ( Küresel Finans Oligarşisi) planıdır.
  • Köylülere terk ettirilen topraklar bir şekilde birleştirilerek KFO’ya bağlı ‘küresel tarım

kuruluşlarına’ verilecektir.

  • Binlerce yılda oluşmuş olan, insanlığın beslenmesinde büyük rol oynayan on binlerce bitki türü yok olmaya mahkumdur. Küresel Merkezin planında biyolojik çeşitlilik

            (Biodiversite) öngörülmemektedir.

  • Tüm bu küresel planlar gerçekleşirse; sonuçta insanlığın beslenmesi, görsel çeşitlilik

 (rengârenk paketler), özde ise (içerik olarak) müthiş bir fakirleşme getirecektir.

  • Bu gidişe dur demek bireyin elindedir. Kimse başka yerlerden köklü çözüm beklemesin.
  • Bugün, Avrupa birliğine girerek çağdaş ve hür olmayı man Ukrayna’da, ekilebilir

tarım arazilerinin yüzde 35’i Batılı Tarım Kuruluşlarına 49 yıllığına kiralanmıştır.

  • Orta Afrika’da şiddet girdabı yine alabildiğine hız almıştır. Hala topraklarını terk

            ettiremedikleri Afrika insanını kan ve zulümle toplama kamplarına doğru sürme süreci

            bütün vahşeti ile devam etmekte. Subsahara bölgesinde 100 milyon hektara yakın

 ekilebilir toprak halen küresel tarım kuruluşlarına 99 yıllığına kiralanmış vaziyettedir.

  • Bağımsızlık; en başta kendi insanı için sağlıklı ve yeterli tarımsal üretim yapabilmektir.

            Sağlıklı üretim ise geleneksel aile tarımıdır.

  • Birçok sinsi oyunla, köylüyü köyünde yaşayamaz hale getirmek; geniş mera alanlarını

kullanmak yerine, ‘sermaye yoğunluklu’ kitlesel besiciliği teşvik etmek; bu ülkeye ve insanına karşı en hafifinden aymazlıktır.

  • Küresel Merkez (KFO) ne kadar güçlü ve örgütlü olursa olsun; bizler de sayısal olarak çok fazlayız, hem de çok (6,5 milyar). Aydın birey bilinçli olarak direnmeye başlarsa, bu olgu süratle yayılacak ve küresel sistemi en hassas olduğu noktadan vuracaktır.
  • Dünyada Hindistan’dan Endonezya’dan Güney Amerika’ya kadar yüzlerce milyon insan bu hassasiyeti oluşturmuş durumda ve aktif. Bizde niye olmasın?

Saygılarımla…

Erhan Ünal


Eşim Cemile’nin geleneksel tarım denemelerini beraberce gözden geçirirken

Yararlanılan kaynaklar:
*(1) “Milk – The Deadly poison”, Robert Cohen, Argus Publishing, Inc. Englewood Cliffs, NJ
*(2) “Landraub”, Stefano Liberti, Rotbuch Verlag GmbH, Berlin
*(3) “Milch besser nicht”, Maria Rollinger, Jou-Verlag, Trier-Mariahof

Not: Yukarıdaki yazı değerli dost, gazeteci Yusuf Yavuz’un sunumu ile 01.03.2014 tarihinde Sütle ilgili bildiklerinizi unutun başlığı ile OdaTV’de yayınlanmış ve oradan da pek çok internet haber portalı tarafında alınarak çok geniş bir kitleye ulaştırılmıştı. Güncelliğini kaybetmeyecek olan bu yazıyı gözden geçirip, bazı ufak değişikliklerle tekrar yayınlıyorum.

 

 

Yorum Yaz
Ad-Soyad:
E-Mail :
Mesaj:
En fazla 500 karakter. 500 karakter kaldı.
Güvenlik:
Yorumlar
Henüz yorum yapılmadı.